پیتر بردشا (منتقد گاردین) درباره برندگان جشنواره کن نقدهایی را بیان کرد که در ادامه آنها را میخوانید.
ویژگیهای ظاهری خاص و قدرت بازیگری احمد آقالو باعث شده بود که او از یاد نرفتنی داشته باشد؛ وی جزو بازیگرانی است که جای خالیاش کماکان پر نشده است
با وجود نقدهایی که به «پسران دریا» وارد است، به لحاظ سادگی فیلمنامه، ریتم متعادل و جذابیت تصاویر تماشایش حال مخاطب را خوب میکند.
فیلم «سونیک ۲» توانسته نسبت به قسمت اول در بخشهایی پیشرفت کند و تجربه به مراتب سرگرم کنندهتری نسبت به قسمت اول ارائه کند اما همچنان از همان فرمول قسمت اول پیروی میکند.
«علفزار» یکی از ملتهبترین فیلمهای جشنواره فجر ۱۴۰۰ محسوب میشود که با وجود ضعفهایی که دارد فیلمی جسورانه است.
«بتمن» نسخهی مت ریوز بهترین بروس وین را به نمایش گذاشته و میتوان گفت که این بهترین بروس وین، و نه لزوما بهترین بتمن تاریخ سینماست.
«شادروان» کمدی سیاهی است که مشکلات اقتصادی را محور روایت خود قرار داده و با فقر و حاشیه نشینی شوخی میکند.
منتقدان جشنواره کن نسبت به دو فیلم «الویس» و «جنایتهای آینده» نظرات مختلفی داشتهاند که در ادامه بخشی از آنها را میخوانید.
بازنمایی ریزش ساختمان فقط جزئی از ماجراست؛ اما اندیشیدن به معضلات فراوان پرداختن یک سینماگر به جزئیات دیگر حادثه شاید بهتر بتواند دلایل کمرنگ بودن ژانر فاجعه را در سینمای ایران توضیح دهد.
سریال هیلو میتواند سریالی ناامید کننده برای طرفداران مستر چیف و دنیای بازی آن باشد اما برای کسانی که بازیهای آن را دنبال نکردهاند میتواند سریال به مراتب جذابتری باشد.