در مرور نقدهای منتشرشده بر «باردو» میتوان به این توصیف اشاره کرد: این فیلمی است بسیار جاهطلبانه که قربانی خودشیفتگی سازندهاش شده است.
سریال «بیگناه» ضربه اصلی را از گُنگ بودن خط داستانی و نامشخص بودن ارتباط انبوه شخصیتها با داستان اصلی میخورد.
«شب، داخلی، دیوار» اثر وحید جلیلوند، یکی از فیلمهای خوب بخش مسابقه جشنواره ونیز است.
تماشای دو نگاه به دو موضوع در مستندهای«کنترپوان» و «گلوله باران»، هم نشان دهنده تنوع مستندسازی در ایران است و هم ثابت کننده این که می توان با دیدگاه متفاوت، روایت تازهای از یک وضعیت بارها دیده شده داشت.
آنچه از بازتاب پخش اولین قسمتهای ابرپروژههای سریالی «خاندان اژدها» و «حلقههای قدرت» بر میآید این است که هر دوی آنها بیشتر از اینکه استقبالکنندهها و منتظرانشان را راضی کنند آنها را وادار به انتقاد کردهاند.
نمایش «ارواح اینیشرین» مارتین مکدونا در جشنواره ونیز با ستایش همهجانبه منتقدان روبهرو شده است و او با ورود به عرصه سینما ثابت کرد که تواناییهایش محدود به حوزه تئاتر نیست.
دارن آرونوفسکی همواره فیلمساز پر سر و صدایی بوده و نمایش هر فیلم او واکنشهای فراوانی را در میان منتقدان ایجاد کرده است. «نهنگ»، تازهترین ساخته آرنوفسکی هم پس از نمایش در جشنواره ونیز شرایط مشابهی را به وجود آورده است.
یکی از مجموعههای کنجکاویبرانگیزی که به تازگی پخش آن آغاز شده، «خونسرد» است که در ادامه، بخشی از نقدهایی را که در این هفتهها در مورد این فیلم نوشته شده، مرور خواهیم کرد.
در سیزدهمین شماره از ماهنامه صبا به معرفی تعدادی از مجموعههای مهم از جمله «برف بیصدا میبارد» پرداخته شده است.
جهان فیلم «تارا» امتزاج سه برش از ارتباط انسانی یک زوج روشنفکر است. ارتباطي كه نه از روی عشق بلکه با نفي آن آغاز شده، در مسیر قراردادهای مرسوم اجتماع به ازدواج رسيده و سرانجام هم تحت الشعاع موقعیت شخصی هریک به بزنگاهی ختم ميشود.